ου γαρ εστιν κρυπτον ο ου φανερον γενησεται ουδε αποκρυφον ο ου γνωσθησεται και εις φανερον ελθη
Wersja PL ENG Version

Homofoniczne szyfry podstawieniowe

  • Ogólny opis
  • Algorytm
  • Implementacja
Homofoniczne szyfry podstawieniowe powstały jako ulepszenie prostych szyfrów podstawieniowych. Stały się popularne w czasach Odrodzenia i były stosowane na dworach Europejskich jeszcze długo po formalnym końcu tej epoki.
Homofoniczne szyfry podstawieniowe
Każdy znak tekstu może być zastępiony jedną z kilku wcześniej ustalonych liter, liczb lub znaków graficznych.

Homofoniczne szyfry podstawieniowe polegają na zastępowaniu każdego jednego znaku w tekście jawnym, czymś innym. To coś innego może być pojedynczym znakiem, liczbą, wyrazem lub nawet znakiem graficznym. Dla odczytania szyfrogramu należy odwrócić ustalone podstawienie i zamieniać wyrażenia odwrotnie.

Główną motywacją wprowadzenia tego typu szyfrów, była chęć zaciemnienia rozkładu częstotliwościowego znaków w szyfrogramie. Zwykle przyporządkowywało się popularnym literom kilka innych znaków, liczb lub wyrażeń, a następnie używało ich naprzemiennie i losowo. Czyniło to zadanie analizowania szyfrogramów znacznie trudniejszym.

Z racji tego, że każda z 26 liter w alfabecie łacińskim powinna być zastąpiona przez kilka odpowiadających jej wyrażeń, najpopularniejszą techniką było przyporządkowywanie każdej literze kilku liczb. Rzadziej spotykało się rozszerzanie alfabetu o dodatkowe znaki, na przykład nadawanie innych znaczeń małym i wielkim literom w alfabecie, pisanie liter "do góry nogami" lub wymyślanie zupełnie nowych znaków graficznych.

Strona w trakcie budowy.